همیشه فکرم مشغول این بود
که چرا آدم های جدید برایمان حکم نوبرانه را دارند

حس میکنیم اگر رابطهء خاص برقرار نکنیم عقب میمانیم.
در برابر آدم های جدید مهربانیم، مودبیم، متمدنیم، شوخی میکنیم.
اما خانواده یمان ما را یک آدم بد خلقِ نچسب میدانند!
همیشه برای تازه ها خودِ بهترمانیم
در حالی که کهنه ترها هوایمان را بیشتر دارند...

پ.ن:چرا اینگونه ایم نمیدونم والا